ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੁੜੀਂਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਬਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਦਹਾਰਣ ਲਈ, ਬੀਮਾਰੀ ਜਾਂ ਅਪੰਗਤਾ ਕਰਕੇ, ਓਨਟਾਰਿਓ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਇੱਕ “ਸਬਸਟੀਟਯੂਟ”, ਆਮਤੌਰ ਕੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸਦੱਸ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਲੋਂ ਉਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲੋਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਕਦਮ ਹੈ।      

ਕਾਨੂੰਨ ਬਾਰੇ ਮੂਲ ਤੱਥ
ਇੱਕ ਵਿਕਲਪਿਕ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲੁੜੀਂਦੇ ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਗਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਜਾਂ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਨਤੀਜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਕਾਬਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਵਿਕਲਪਿਕ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾਂ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲੇ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ:
•    ਸਿਹਤ, ਦੰਦਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਸੰਬੰਧੀ ਦੂਸਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫੈਸਲੇ;
•    ਖੁਰਾਕ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਇੰਤਜਾਮ, ਕਪੜੇ, ਸਫਾਈ ਅਤੇ ਦੂਸਰੇ ਮਿਲਦੇ ਜੁਲਦੇ ਨਿਜੀ ਮਾਮਲੇ; ਅਤੇ
•    ਸੰਪਤੀ ਸੰਬੰਧੀ ਅਤੇ ਮਾਲੀ ਫੈਸਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੈਂਕਿੰਗ, ਨਿਵੇਸ਼, ਘਰ ਵੇਚਣਾ ਜਾਂ ਖਰੀਦਣਾ, ਅਤੇ ਦੂਸਰੇ ਮਿਲਦੇ ਜੁਲਦੇ  ਮਾਮਲੇ।
ਵਿਕਲਪਿਕ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। 
•    ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਸਤੇ ਫੈਸਲੇ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ “ਪਾਵਰ ਆਫ ਅਟੌਰਨੀ” ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।  
•    ਅਦਾਲਤ ਜਾਂ ਸਰਕਾਰ ਫੈਸਲੇ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ “ਗਾਰਡੀਅਨ” (ਸਰਪ੍ਰਸਤ) ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
•    ਜੇ ਇਲਾਜ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਪਾਵਰ ਆਫ ਅਟੌਰਨੀ ਜਾਂ ਗਾਰਡੀਅਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸਦੱਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਏਗਾ। 

ਵਡੇਰੀ ਉਮਰ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਡਿਮੇਨਸ਼ੀਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਜਾਂ ਵਿਕਾਸ ਸੰਬੰਧੀ ਅਪੰਗਤਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿੰਨਾ ਨੂੰ ਦਿਮਾਗੀ ਸੱਟ ਲਗੀ ਹੈ,ਅਤੇ ਉਹ ਜਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਹਨ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਫੈਸਲੇ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜੇ ਜਾਂ ਜਿਆਦਾ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਇੰਨਾ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਣ ਦੀ ਜਿਆਦਾ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਪੜਾਅ ਤੇ ਇੰਨਾਂ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਣਗੇ, ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਤੰਤਰ ਰੂਪ ਨਾਲ ਫੈਸਲੇ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਬਲ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਸਦੱਸ ਜਾਂ ਦੋਸਤ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਹੜਾ ਸੁਤੰਤਰ ਰੂਪ ਨਾਲ ਫੈਸਲੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।  

ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਵਿਅਕਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਿ ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਜਿਵੇਂ ਇੰਨਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ; ਕਿ ਵਿਕਲਪਿਕ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦਾ ਦੁਰਉਪਯੋਗ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਕਿ ਲੋਕ ਅਨੁਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲਿਆਂ ਤੇ ਨਿਯੰਤ੍ਰਣ ਗੁਆ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਜਤਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।    

ਦ ਲੌ ਕਮੀਸ਼ਨ ਆਫ ਓਨਟਾਰਿਓ (ਐਲਸੀਓ) ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਮਰੱਥਾ, ਫੈਸਲੇ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਤੇ ਅੰਤਰਿਮ ਰਿਪੋਰਟ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਮਰੱਥਾ, ਫੈਸਲੇ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਕਾਨੂੰਨਾਂ, ਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨਾਂ ਲਈ 54 ਡਰਾਫਟ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। 

ਕਾਨੂੰਨ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ 
ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਸਿਧੇ ਤੌਰ ਕੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਨੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਜਾਂ ਝਗੜੇ ਨਿਪਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ,ਕਿਉਂਕਿ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ ਉਹ ਸਿਸਟਮ, ਜਿਹੜਾ ਪਾਵਰਜ਼ ਆਫ ਅਟੌਰਨੀ ਜਾਂ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਨੂੰ ਮਹਿੰਗਾ, ਜਟਿਲ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਤਰਿਮ ਰਿਪੋਰਟ  ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਦੀ ਹੈ:

•    ਇੰਨਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਟ੍ਰਾਈਬਿਊਨਲ, ਕੰਨਸੈਂਟ ਐਂਡ ਕਪੈਸਿਟੀ ਬੋਰਡ, ਕੋਲ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕਰਨਾ;
•    ਕੰਨਸੈਂਟ ਐਂਡ ਕਪੈਸਿਟੀ ਬੋਰਡ ਨੂੰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਸੁਧਾਰਨਾ;
•    ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਸਹਾਰਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੀਗਲ ਏਡ ਅਤੇ “ਸੈਕਸ਼ਨ 3 ਕਾਉਂਸਲ” ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਾ ;
•    ਵਿਚੋਲਗਿਰੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਲਈ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪੜਤਾਲ ਕਰਨਾ; ਅਤੇ
•    ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਬਲਿਕ ਗਾਰਡੀਅਨ ਅਤੇ ਟ੍ਰਸਟੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਵਿਕਲਪ ਦੇਣਾ। 

ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਸਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਲੋਕ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਹੀ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹਨ ਜਿੰਨਾਂ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਈ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਕਿ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਅੰਤਰਿਮ ਰਿਪੋਰਟ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਦੀ ਹੈ:

•    ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਸਮਾਯੋਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਪਸ਼ਟ ਭੂਮਿਕਾ ਵਾਲੀ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨਾ;
•    ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਕਲੀਅਰਿੰਗਹਾਊਸ ਬਣਾਉਣਾ;
•    ਹੈਲਥ ਕੇਅਰ ਕੰਨਸੈਂਟ ਐਕਟ ਹੇਠ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਾ;
•    ਸਿਹਤ ਨਿਯੰਤਰਕ ਕਾਲਜਾਂ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਿੱਖਿਆ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਾ; ਅਤੇ 
•    ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਜਿਥੇ ਉਲਝਣ ਹੈ। 

ਹੈਲਥ ਕੇਅਰ ਕੰਨਸੈਂਟ ਐਕਟ